I najwygodniej tak to zrobić. W akcie notarialnym zapisać, że cena=X, wartość rynkowa=Y, a różnica to darowizna. Ponieważ brat to I grupa podatkowa można uzyskać zwolnienie od podatku - warunkiem jest złożenie we właściwym Urzędzie Skarbowym deklaracji SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od daty nabycia. Nie ma potrzeby złożenia zgłoszenia SD-Z2, gdy wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, nie przekracza kwoty 9.637 zł. Zwolnienie stosuje się, jeżeli spadkobierca w chwili od umowy sprzedaży 1% - 2%, w tym: . sprzedaż nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym - 2%, SD-Z2. Jak ustalić wartość rynkową? SD-Z2. Mam problem z wypełnieniem dokumentu SD-Z2. Mianowicie jak ustalić jaką wartość rynkową ma nieruchomość? Sam mam ustalić "mniej więcej"? I jeszcze jedno pytanie - czy czekają mnie jeszcze jakieś sprawy papierkowe związane z odziedziczeniem mieszkania oprócz SD-Z2? Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie Wartość rynkowa to najwyższa cena, po której kupujący chce kupić produkty lub usługi, a najniższa, na jaką może zgodzić się sprzedający. Może być zależna od sytuacji politycznej, preferencji kupujących i sprzedających oraz koniunktury. Istnieje wiele rodzajów wartości rynkowej, takich jak wartość godziwa, wartość rynkowa . Otrzymując darowiznę, należy odprowadzić z tego tytułu do urzędu skarbowego podatek od otrzymanego wzbogacenia. Jednak podatnik, który otrzymał darowiznę od najbliższych osób, może skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Pobierz formularz SD-Z2 wraz z podatkowe i zwolnienie z podatku od spadków i darowiznUstawa o podatku od spadków i darowizn wymienia następujące grupy podatkowe:I grupa - małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha i teściowie,II grupa - zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych,III grupa - pozostałe nie podlega spadek lub darowizna o wartości nieprzekraczającej:1) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej,2) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej,3) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej, Zwolnieniu od podatku podlega również nabyty spadek/darowizna od najbliższej rodziny, czyli od: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę niezależnie od wartości spadku/darowizny. Aby skorzystać ze zwolnienia od podatku, obdarowany musi złożyć w urzędzie druk SD-Z2. Do pobrania: Kiedy należy złożyć formularz SD-Z2?W celu skorzystania ze zwolnienia od zapłaty podatku, należy zgłosić fakt otrzymania darowizny do właściwego urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2, w ciągu 6 miesięcy od nabycia spadku/ w sytuacji, gdy otrzymana darowizna przekroczy wartość zwolnioną od podatku, konieczne jest złożenie wniosku SD-3 w ciągu miesiąca od dnia nabycia spadku/ podatnika i informacje o darowiźnie na formularzu SD-Z2Podatnik rozpoczyna uzupełnianie formularza SD-Z2 od wpisania swojego numeru NIP lub PESEL w polu nr w polach o numerze 4 i 5 uzupełnia datę nabycia darowizny oraz datę powstania obowiązku podatkowego. W przypadku darowizn data nabycia i data powstania obowiązku podatkowego zazwyczaj jest taka sama. Natomiast jeśli chodzi o spadek, data nabycia darowizny to dzień śmierci spadkobiercy, zaś data powstania obowiązku podatkowego to dzień przyjęcia A - Miejsce i cel składania zgłoszeniaW części A w punkcie nr 6 uzupełnia się dane właściwego urzędu skarbowego. Zazwyczaj jest nim urząd właściwy dla miejsca zamieszkania podatnika, który otrzymał darowiznę. Wyjątek stanowi sytuacja, w której przedmiotem darowizny jest nieruchomość. Wówczas właściwym urzędem skarbowym będzie ten, na obszarze którego znajduje się dana w polu nr 7 części A formularza SD-Z2 zaznacza się kwadrat 1, czyli “złożenie zgłoszenia”. Jeśli jednak podatnik dokonuje korekty zgłoszenia - zaznacza kwadrat nr 2 “korekta zgłoszenia”.Część B - Dane identyfikujące i adres zamieszkania podatnikaW tej części formularza należy wpisać dokładne dane osobowe oraz adres zamieszkania podatnika, czyli osoby C - Dane identyfikujące i adres zamieszkania darczyńcyTa część formularza SD-Z2 wymaga podania danych osobowych i adresu zamieszkania osoby, od której pochodzi darowizna, czyli danych D - Tytuł nabycia rzeczy lub praw majątkowychObowiązkowe jest wskazanie tytułu, z jakiego podatnik otrzymał przedmiot lub prawa majątkowe. W przypadku otrzymania darowizny podatnik zaznacza kwadrat nr 6, czyli “darowizna”.Część E - Nieodpłatne zniesienie współwłasności i tytuły określone w art. 1A ustawyTę część uzupełniają osoby, które w poz. 40 (część D) zaznaczyły kwadrat nr 9 nieodpłatne zniesienie współwłasności i tytuły określone w art. 1a F - Rodzaj dokumentu potwierdzającego nabycie własności rzeczy lub praw majątkowychDokument potwierdzający otrzymanie darowizny wnioskodawca wykazuje w tej części formularza SD-Z2. Jeśli przedmiotem darowizny są środki pieniężne i nie została spisana umowa potwierdzająca tę czynność, w części F należy zaznaczyć kwadrat nr 50. Wówczas potwierdzeniem darowizny może być wyciąg bankowy lub inny dowód przekazania majątku, który to jednak darowizna została udokumentowana pisemną umową, należy zaznaczyć w części F formularza, w punkcie nr 48 - “umowa”.Dokumentu potwierdzającego otrzymanie darowizny nie załącza się do składanego w urzędzie skarbowym formularza SD-Z2. Natomiast gdyby podatnik został wezwany, musi go okazać organom skarbowym. W związku z tym dowód ten należy przechowywać w G - Dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowychW części G wykazuje się rzeczy i prawa majątkowe, które wnioskodawca otrzymał, a także miejsce ich użytkowania. Jeśli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, uzupełnia się pole nr 7 - “środki pieniężne”. Natomiast, gdy darowiznę stanowi ruchomość, należy określić jej wartość rynkową i uwzględnić w ostatniej kolumnie formularza rynkową szacuje się na dzień otrzymania darowizny, porównując otrzymany przedmiot z innymi dostępnymi na rynku o podobnych kolumnie “Wielkość udziału nabytego z rzeczy lub w prawie majątkowym” podatnik zamieszcza informację, czy posiada pełne prawo do darowizny (zaznacza opcję 100%) czy tylko częściowe. Jeśli przedmiot darowizny został przekazany dwóm osobom, wówczas wpisuje się 50%, w kolumnie obok. W takim przypadku każda z osób obdarowanych musi złożyć oddzielną które nabyły przedsiębiorstwo w spadku są zwolnione z podatku - jednakże muszą dokonać zgłoszenia otrzymania darowizny w postaci własności przedsiębiorstwa na formularzu SD-ZP. Dokładne wskazówki, w artykule: Jak wygląda zgłoszenie o nabyciu własności przedsiębiorstwa? Część H - Dane dotyczące określenia stosunku pokrewieństwaWypełniając część H formularza SD-Z2, podatnik musi zachować dużą ostrożność. Należy tutaj określić stosunek pokrewieństwa, a więc kim jest obdarowany dla darczyńcy. W tym celu zaznacza się właściwą I - Sposób przekazania darowizny pieniężnejCzęść I formularza SD-Z2 wypełniana jest tylko wtedy, gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne. Istotne jest tutaj zaznaczenie, w jaki sposób pieniądze zostały przekazane obdarowanemu. Należy mieć na względzie, że przekazanie pieniędzy w darowiźnie nie powinno mieć formy gotówkowej. Bowiem w takiej sytuacji bez względu na to, kto przekazał darowiznę i w jakiej kwocie konieczne będzie odprowadzenie podatku do urzędu skarbowego. Ważne jest, by móc udokumentować wysokość darowizny, np. poprzez formularz J - Uwagi składającego zgłoszenieTa część może pozostać pusta. Jeśli jednak podatnik ma jakieś uwagi, na przykład chce podać adres do korespondencji, który nie jest tożsamy z adresem wskazanym w punkcie B formularza SD-Z2, dane te zamieszcza właśnie K - Podpis nabywcyCzęść K jest ostatnią wypełnianą przez podatnika częścią formularza SD-Z2. Należy tutaj wpisać datę wypełnienia deklaracji, imię i nazwisko wnioskodawcy oraz formularz SD-Z2 należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym. Można go dostarczyć osobiście, wysłać pocztą lub przekazać pocztą elektroniczną. Poświadczenie dziedziczenia to szybszy niż sądowe postępowanie spadkowe sposób potwierdzenia prawa do spadku. Jest też nieco droższy – spadkobiercy muszą zostawić u notariusza kilkaset złotych. Liczą więc na to, że notariusz nie tylko sprawniej niż sąd potwierdzi ich prawa do spadku, ale także zdejmie im z barków załatwienie formalności podatkowych, tak jak to czyni w przypadku innych czynności notarialnych np. przy sporządzeniu aktu notarialnego umowy darowizny czy sprzedaży nieruchomości. Zdarza się, że i sami rejenci niezbyt jasno tłumaczą klientom zawiłości związane z obowiązkami podatkowymi. Naszą czytelniczkę notariusz poinformował, że sporządzi dla niej poświadczenie dziedziczenia, jeśli dostarczy zaświadczenie z urzędu skarbowego, że zapłaciła podatek od spadków i darowizn albo że jest z niego zwolniona. Urząd skarbowy odesłał ją z kwitkiem argumentując, że rozliczenie podatku będzie możliwe dopiero po uzyskaniu poświadczenia dziedziczenia lub postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku. W efekcie czytelniczka nie wiedziała, co ma zrobić najpierw. Tymczasem z obowiązkiem podatkowym w podatku od spadków i darowizn związane są pewne terminy, ich niedotrzymanie może wywołać negatywne dla spadkobiercy skutki. Uważać powinny zwłaszcza osoby, które zamierzają skorzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego dla członków najbliższej rodziny spadkodawcy. Fałszywe przekonanie o powinnościach notariusza może przekreślić im szanse na zwolnienie. Kiedy do notariusza ze sprawą spadkową Pozasądowe potwierdzenie nabycia majątku i praw po zmarłym możliwe jest od 2 października 2008 r. na podstawie sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia. Po zarejestrowaniu w specjalnym publicznym rejestrze prowadzonym przez notariat, akt taki ma identyczną moc jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (art. 95j prawa o notariacie). Nie zawsze spadkobierca ma prawo wybrać między sądem a notariuszem. Decyduje o tym data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy: poświadczenie dziedziczenia jest możliwe tylko dla spadków otwartych od 1 lipca 1984 r. Jeśli spadkodawca zmarł wcześniej, jego potencjalni spadkobiercy muszą iść do sądu. Pewne znaczenie ma także rodzaj testamentu, jakim dysponują spadkobiercy. Do notariusza można dostarczyć wyłącznie testament zwykły (najczęściej własnoręczny spadkodawcy lub sporządzony w formie aktu notarialnego). Oczywiście notariusz poświadczy nabycie spadku także wtedy, gdy nie ma żadnego testamentu i dziedziczenie obywać się musi wedle reguł ustawowych. W kancelarii notarialnej muszą się stawić jednocześnie wszyscy potencjalni spadkobiercy ustawowi i testamentowi albo osoby, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Nie może być między nimi sporu np. co do ważności testamentu. Jeśli ujawnią się okoliczności wskazujące, że nie wszyscy potencjalni spadkobiercy są obecni albo że istnieją inne testamenty – notariusz odmówi sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Spadkobiercom pozostanie droga sądowa. Notariusz najpierw sporządza protokół dziedziczenia, który podpisują wszyscy obecni, a następnie akt poświadczenia dziedziczenia, który niezwłocznie rejestruje w elektronicznym rejestrze poświadczeń dziedziczenia. Od tej chwili jest akt jest prawomocny. Ponadto, jak wskazuje art. 95p prawa o notariacie, ilekroć w innych przepisach jest mowa o postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia. Jeżeli ustawa wyznacza początek lub koniec biegu terminu na dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również dzień zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Wypis z takiego aktu poświadczenia dziedziczenia może być przesłany urzędowi skarbowemu lub izbie skarbowej, gdy organy takie tego zażądają. Obowiązek podatkowy może powstać jeszcze w kancelarii Osoba, która nabyła po zmarłym jego rzeczy i prawa majątkowe co do zasady musi zapłacić podatek od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy powstaje w chwili przyjęcia spadku, ale jeśli nabycie stwierdzono następnie orzeczeniem sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się takiego orzeczenia. Tak wynika z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dlatego urzędy skarbowe nie domagają się podatku dopóty, dopóki nabycie spadku przez spadkobiercę nie zostanie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Na marginesie dodać trzeba, że żadne przepisy nie nakładają na spadkobierców obowiązku przeprowadzenia postępowania spadkowego. Jeśli jednak spadkobierca kiedykolwiek powoła się przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia spadku (gdy np. urząd zapyta, skąd ma taki majątek), to w tym samym momencie powstanie po stronie podatnika obowiązek rozliczenia się z podatku od spadku. A jak jest w przypadku poświadczenia dziedziczenia? Kiedy powstaje obowiązek podatkowy? Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie reguluje tej kwestii wprost. Pamiętajmy jednak, że zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Z tej przyczyny obowiązek podatkowy w podatku spadkowym powstaje w momencie rejestracji takiego aktu. Rejestracji notariusz dokonuje niemal od ręki, zwykle tego samego dnia, w którym akt został sporządzony, więc i obowiązek podatkowy spadkobierców powstanie tego samego dnia. To szybciej niż w przypadku sądowego postanowienia spadkowego, kiedy od wydania orzeczenia trzeba poczekać 2 tygodnie na uprawomocnienie. Ile czasu na rozliczenie Spadek, którego nabycie poświadczył notariusz, spadkobierca musi rozliczyć z fiskusem w ciągu miesiąca od powstania obowiązku podatkowego tj. od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Do zeznania podatkowego na formularzu SD-3 dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania, czyli wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość). Wartość ta musi być ustalona według stanu rzeczy i praw w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Czy koszty związane z poświadczeniem dziedziczenia można zaliczyć do długów i ciężarów i w ten sposób zmniejszyć podatek? Ustawa o podatku od spadków i darowizn tego nie precyzuje. Pozwala zaliczyć do długów i ciężarów koszty postępowania spadkowego, ale pod tym pojęciem rozumieć należy postępowanie przeprowadzone przed sądem. Skoro jednak akt poświadczenia dziedziczenia jest alternatywą dla sądowego potwierdzenia nabycia spadku, to przez analogię dopuszczalne powinno być odliczenie kosztów poniesionych w związku z uzyskaniem tego aktu od podstawy opodatkowania. Lepiej jednak, zapytać o taką możliwość urząd skarbowy. Jak wynika z ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek składania zeznania podatkowego nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika. Jednak notariusz nie jest płatnikiem podatku spadkowego. Nie ma zatem obowiązku pobierać podatku od spadkobierców i odprowadzać go do urzędu skarbowego. Nie ma też prawa uzależniać dokonania czynności notarialnej (sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia) od dokonania przez podatnika zapłaty podatku. Zwolnienia z podatku trzeba dopilnować samemu Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn niektórzy spadkobiercy mogą być zwolnieni z podatku od spadku. Do tej uprzywilejowanej grupy należą najbliżsi zmarłego: małżonek, dzieci, wnuki, prawnuki, rodzice, dziadkowie, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zgłoszenie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Ustawa znowu nie wspomina w tym miejscu o akcie poświadczenia dziedziczenia, ale jak wynika z przepisów prawa o notariacie, trzeba zastosować tu analogię i zgłosić nabycie spadku w ciągu 6 miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Osoby, które nie zgłoszą nabycia spadku lub zrobią to po terminie, tracą prawo do zwolnienia i muszą zapłacić podatek na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej. Przepis art. 4a ust. 4 mówi, że zgłoszenia nabycia majątku nie trzeba dokonywać, gdy następuje ono na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Wydawać by się mogło, że przepis ten zwalnia spadkobierców z obowiązku zawiadamiania urzędu skarbowego o nabyciu spadku, gdy nabycie spadku potwierdza akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza. Takie przekonanie jest jednak mylne i to z dwóch powodów. Po pierwsze poświadczenie dziedziczenia nie następuje w drodze umowy, a po drugie akt poświadczenia nie jest aktem notarialnym w rozumieniu przepisów prawa o notariacie. Z tego powodu wyłącznie spadkobiercę obciąża obowiązek zgłoszenia nabycia spadku, jeśli zamierza skorzystać ze zwolnienia podatkowego. W tym celu spadkobierca składa w urzędzie skarbowym wypełniony formularz SD-Z2. W rubryce, w której określić trzeba wartość rynkową nabytej rzeczy lub udziału należy podać określoną samodzielnie, szacunkową wartość tej rzeczy lub udziału. Urzędy skarbowe raczej nie weryfikują podanych wartości, gdy zgłoszenie składa osoba zwolniona z podatku spadkowego. W związku z tym, że otrzymujemy wiele pytań dotyczących sposobu wypełnienia formularza zgłoszenia otrzymania spadku lub darowizny SD-Z2, postanowiliśmy wyjaśnić, jak należy tego prawidłowo spadku lub darowizny może okazać się problematyczne z uwagi na obowiązek zgłoszenia go do Urzędu Skarbowego, jeśli otrzymany spadek bądź darowizna przekraczają limit zł. Wówczas wymagane jest zgłoszenie do urzędu wypełnionego formularza SD-Z2. Poniżej wyjaśnimy na przykładach, w jaki sposób tego że otrzymujesz w spadku po swoim rodzicu albo poprzez darowiznę od tego rodzica 100 udziałów w spółce z z których każdy przedstawia wartość nominalną 100 zł. Ich łączna wartość nominalna to zł, ale wartość rynkowa to spadku (a więc śmierć spadkodawcy) nastąpiło w dniu 1 stycznia 2019r. Spadek został przyjęty w dniu 1 marca 2019r., a stwierdzenie nabycia spadku w dniu 10 lipca przypadku darowizny załóżmy, że otrzymanie przedmiotu darowizny, a więc udziałów, nastąpiło w dniu 1 stycznia ta nie jest skomplikowana i mimo pewnych wątpliwości, wypełnienie formularza SD-Z2 nie powinno przysporzyć większych problemów. Kliknij w link poniżej, by pobrać instruktarz dotyczący spadku lub darowizny w formacie użyte w poniższych formularzach zostały zastosowane przykładowo i ich ewentualna zbieżność ze stanem rzeczywistym jest przypadkowa. Więcej o tym, jak wypełnić formularz SD-Z2 możesz przeczytać w artykuleDziedziczenie udziałów i deklaracja SD-Z2 – jakie daty wpisać?Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat samego procesu darowania udziałów, przeczytaj na naszym portalu artykuł Przekazanie udziałów następcom – darowizna czy testament?Sebastian Michalak W przypadku otrzymania nieruchomości w darowiźnie bądź w spadku od jednej z najbliższych osób możemy skorzystać ze zwolnienia z podatku. Musimy jednak wypełnić druk SD-Z2. Jak to zrobić krok po kroku? O konieczności zapłaty podatku w przypadku otrzymania nieruchomości w spadku pisałem już wcześniej. Wspominałem też o zasadzie, że osoby, należące do tzw. I grupy podatkowej mogą skorzystać ze zwolnienia. Dotyczy to małżonka, zstępnych (dzieci, wnuków, prawnuków), wstępnych (rodziców, dziadków), pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy. Trzeba to jednak zgłosić w Urzędzie Skarbowym. Służy do tego druk SD-Z2, który można pobrać tutaj. Jak wypełnić druk SD-Z2 krok po kroku? W punkcie pierwszym wpisujemy swój numer PESEL. Następnie mamy do wypełnienia dwie daty: Data nabycia – to dzień śmierci spadkodawcy Data powstania obowiązku podatkowego – to dzień przyjęcia spadku czyli data uprawomocnienia się postanowienia sądu, stwierdzającego nabycie spadku lub data poświadczenia dziedziczenia. O obu tych formach pisałem w artykule o potwierdzeniu prawa do spadku. Jak już mamy to wypełnione przechodzimy do części Miejsce i cel składania zgłoszenia. I tutaj ważna informacja: co do zasady urzędem, do którego adresowane jest zgłoszenie jest urząd właściwy dla miejsca zamieszkania podatnika, który otrzymał darowiznę. Ale jeśli dziedziczymy nieruchomość jest inaczej. Wtedy właściwym urzędem skarbowym będzie ten, na obszarze którego znajduje się dana nieruchomość. Cel złożenia formularza to „złożenie zgłoszenia”. W części B wpisujemy nasze dane, a w części C dane osoby, po której dziedziczymy. Później zaznaczamy „dziedziczenie” w części D oraz rodzaj dokumentu, potwierdzający nabycie spadku w części E. Zatrzymajmy się trochę dłużej przy części F. Tam musimy wpisać, jakiego rodzaju nieruchomość odziedziczyliśmy – czy jest to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, lokal mieszkalny, nieruchomość zabudowana czy niezabudowana, czy jest w użytkowaniu wieczystym czy nie itd. wraz z powierzchnią i numerem księgi wieczystej. Musimy też wpisać wielkość udziału. Jeśli nieruchomość dziedziczymy sami to wpisujemy 100%. Jeśli z drugą osobą to 50% i analogicznie w przypadku innych kombinacji. Wpisujemy miejsce położenia nieruchomości oraz określamy wartość rynkową naszego udziału. Czyli przykładowo, jeśli odziedziczyliśmy mieszkanie, które jest warte 400 000 zł, to wpisujemy 400 000 zł, jeśli nasz udział to 100%. Jeśli 50%, to wpisujemy 200 000 zł. W przypadku gdy, oprócz nieruchomości, odziedziczyliśmy jeszcze pieniądze albo inne rzeczy typu samochód to wpisujemy to wszystko w odpowiednich rubrykach. Wszystko sumujemy w poz. 149. Co w przypadku gdy odziedziczyliśmy więcej niż jedną nieruchomość? Na str. 3 formularza są rubryki, gdzie można wpisać dowolne rzeczy. Jeśli więc przykładowo w spadku przypadły nam dwa lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość jeden możemy wpisać w poz. F2 a drugi w F9. Podobnie z innymi rzeczami, które się powielają. W części G musimy jeszcze określić kim jesteśmy dla zmarłego, po którym dziedziczymy. Dla porządku przypomnienie kto jest wstępnym, a kto zstępnym, bo to może się mylić. Wstępni to dla nas osoby, od których się wywodzimy: rodzice, dziadkowie, pradziadkowie itd. Zstępni to nasi potomkowie: dzieci, wnuki, prawnuki itd. Czyli przykładowo, jeśli nieruchomość dziedziczymy po którymś z rodziców to zaznaczamy, że jesteśmy dla nich zstępnym. Na końcu, w części K, wpisujemy datę wypełnienia zgłoszenia, swoje imię i nazwisko oraz składamy podpis. Część I, dotyczącą uwag możemy pozostawić pustą. Chyba że chcemy o czymś poinformować Urząd Skarbowowy. Może to być np. inny adres do korespondencji niż ten, który podaliśmy w części B. Wtedy wpiszmy go w części I. Kiedy należy złożyć formularz SD-Z2? Zgłoszenie należy złożyć w ciągu 6 miesięcy od daty podstania obowiązku podatkowego. Czyli nie data śmierci spadkodawcy, a data uprawomocnienia się postanowienia sądu, stwierdzającego nabycie spadku lub data poświadczenia dziedziczenia, jeśli załatwialiśmy tę sprawę u notariusza. To ważne, żeby nie przekroczyć terminu tych 6 miesięcy. W przeciwnym razie będziemy musieli zapłacić podatek od spadku. Jak złożyć formularz SD-Z2? Możemy to zrobić osobiście we właściwym Urzędzie Skarbowym. Zgłoszenie możemy złożyć też pocztą, listem poleconym. Ja uważam, że najlepiej jednak zrobić to online przez stronę Ministerstwa Finansów. Po pierwsze jest to wygodne, a po drugie od razu dostajemy potwierdzenie złożenia zgłoszenia. Podobał Ci się ten artykuł? Uważasz, że jest wartościowy i komuś jeszcze może się przydać? Udostępnij go proszę Co do zasady ciężarem jest tu kredyty spadkodawcy, to ważne (szczególnie gdy dana osoba nie może skorzystać ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn), bowiem podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość). Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych określa: zakres danych zawartych w zgłoszeniu o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych; wzór zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Zgodnie z § 2 ww rozporządzenia „zgłoszenie SD-Z2 zawierać musi następujące dane: 1) datę nabycia; 2) datę powstania obowiązku podatkowego, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego; 3) miejsce i cel składania zgłoszenia; 4) dane identyfikacyjne i aktualny adres zamieszkania podatnika obowiązanego do złożenia zgłoszenia; 5) dane identyfikujące i ostatni adres zamieszkania spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe; 6) tytuł nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych; 7) rodzaj dokumentu potwierdzającego nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych; 8) dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych; 9) dane dotyczące stosunku osobistego nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe; 10) sposób przekazania środków pieniężnych tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy; 11) podpis nabywcy (pełnomocnika)”. Zgłoszenie SD-Z2 (wersja 6) nie zawiera w części G (Dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowych) specjalnego miejsca na opisanie ciężarów. W Formularzy SD-3 (który składa się gdy zwolnienie nie przysługuje) jest część „Długi, ciężary i nakłady obciążające nabyte rzeczy lub prawa majątkowe”. Działu takiego nie ma zgłoszenie SD-Z2, więc co do zasady ustawodawca nie wymaga opisania ciężarów. W mojej ocenie, co akceptują organy, ciężary te można opisać w części J zgłoszenia SD-Z2 (Uwagi składającego wniosek) gdzie wpisać należałoby określenie ciężarów, kwotę (wartość obciążenia), łączną wartość długów i ciężarów i wartość długów i ciężarów przypadającą na podatnika składającego zeznanie. Jest jeszcze jeden aspekt, w części G. SD-Z2 wpisuje się w kolumnie „Wartość rynkowa nabywanych rzeczy…” wartość rynkową nabytej rzeczy czy prawa, jeśli dany ciężar obciąża określoną rzecz tak, że zmniejsza jej wartość rynkową, zasadne byłoby uwzględnienie tego w tej wartości. Niemniej jednak wydaje się, że taka praktyka jest raczej nieakceptowana przez organy, które przywykły do odrębnego wykazywania ciężarów. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼

sd z2 wartość rynkowa nabytej rzeczy